Het was 1953 dat bij een zevental heren binnen de Ambyer Buurtvereniging ‘Eendracht maakt macht’ de gedachte opkwam om de Kerstnachtmis met zang op te luisteren.
Hiermee was Crescendo geboren.

Aanvankelijk was Crescendo een mannenkoor, maar spoedig waren ook dames welkom en daarna alle bewoners van Amby, dus niet alleen leden van de buurtvereniging. Er werd vanaf de start van de vereniging intensief geoefend en natuurlijk ook aan concoursen meegedaan. Het vroege succesvolle repertoire bestond uit revues en operettes. Er werd echter ook opgetreden tijdens de jaarlijkse dodenherdenking in Amby bij het monument van gevallenen; niet alleen werd er dan gezongen maar ook werden passende teksten voorgedragen.
Vaak werd in die tijd opgetreden met andere koren uit plaatsen uit de omgeving. Het repertoire werd in die jaren uitgebreid met kerkmuziek zoals met Russisch Byzantijnse kerkmuziek. Ook werden meer en meer profane liederen ingestudeerd en met succes uitgevoerd in Amby en elders.
Rond 1978, in het kader van het zilveren jubileum, waren er veel belangrijke initiatieven. Zo werden in die periode de MUZA-koren avonden georganiseerd, zang voor de Ambyer bevolking. Het koor ging in die tijd frequent op reis voor deelname aan buitenlandse concerten zoals die in Brugge en Koblenz. Niet alleen mooie concerten maar zeker ook onderling erg gezellig!
Het spreekt voor zich dat de Crescendo koorleden in die tijd een mooi uniform kregen, versierd met een fraai koorinsigne. Met een eigen Crescendo-vlag, geborduurd door de moeder van een voormalige voorzitter werd de presentatie van het trotse koor op concerten en naar de buitenwereld optimaal gemaakt.
Rond deze jaren kwam het zangkoor tot grote prestaties. Stabat Mater van Rossini en stukken uit Tchaikovski’s opera Jevgeni Onigin werden samen met andere koren en solisten met veel succes opgevoerd. Het is dan ook geen wonder dat in 1993 naar aanleiding van het 40-jarig bestaan gekomen werd tot een indrukwekkend concert in het Theater aan Het Vrijthof, samen met het Limburgs Symfonie orkest en meerdere solisten. Het werd een onvergetelijk succes, een hoogtepunt in het bestaan van Crescendo.
Met de komst van jongere dirigenten werden ook nieuwe wegen ingeslagen en nieuwere repertoires gekozen. Zo werden vanaf de jaren negentig de moderne en populaire stukken uit de musicals Miss Saigon en de Phantom of the Opera na veel oefenen met veel plezier opgevoerd.
Het 50-jarig bestaan van dit koor (1953) werd gevierd met een schitterend concert in de Walburgakerk. Aan dit concert ging een lange voorbereiding en veel oefenen vooraf. Na afloop van het concert, waarin diverse solisten optraden, ging het koor, voorafgegaan door de Harmonie, naar de Amyerhoof voor een drukbezochte receptie. Een vrolijke viering van dit mooie jubileum waar de hele Ambyer gemeenschap trots op was.
Het koor bestaat nu al ruim 60 jaar in deze gemeenschap en bij het 60-jarig bestaansfeest werd in 2013 een heel uitgebreid en mooi muziek- en zangprogramma aan de bevolking van Amby geschonken. Het was een concert met ‘Liederen uit de hele wereld’. Niet voor niets heette het ‘Een muzikale reis om de wereld’. Een volle Walburgakerk luisterde naar een aaneenschakeling van muziek uit alle werelddelen gezongen door een enthousiast Crescendo.
Het spreekt voor zich dat in de loop der tijd heel wat dirigenten hun opwachting bij het koor hebben gemaakt. Allemaal opvallende dirigenten met nieuwe ideeën passend bij een andere tijd en allemaal opvallende persoonlijkheden die ieder op hun eigen manier ons koor tot grote hoogte wisten te brengen. Vanaf de eerste dirigent, de gedreven André Lardinois (1953) tot de huidige dirigent Harrie Wijenberg. Van de vroegere pianist
Phil Janssen tot de huidige pianiste Mariëlle Frijns. Zij verdienen allemaal onze dank en waardering.
Ondertussen gaat het koor gewoon door; van optredens in diverseverzorgingshuizen tot opluistering van kerkdiensten in Amby en elders. Van jaarlijkse concerten in het gemeenschapshuis Amyerhoof, tot optredens tijdens manifestaties in Maastricht en verder in het land.
En dat alles onder het motto: Zingen maakt vrolijk.

Vaandel

We hadden een vaandel nodig

Medio 1980 ontstond bij Crescendo de wens om een vaandel aan te schaffen want het ontbreken daarvan werd toch wel als een gemis ervaren. Enkele maanden later beschikte Crescendo over een vaandel, ontworpen door André van Kan (zoon van Jean van Kan, een van de koorleden van het eerste uur) en gemaakt door mevrouw Muré (de moeder van Guus Muré, secretaris van Crescendo). Het vaandel kent geen verschil tussen voor- en achterkant. Beide kanten van het vaandel vertonen dezelfde afbeelding die geheel met de hand is geborduurd.

Groepsfoto bij Huize Severen, 17 mei 1981 met in het midden het vaandel. Op de foto staan 60 leden (41 dames en 19 heren); het volledige koor bestond uit 63 leden.

Vaandelstok

Onmisbaar onderdeel van het vaandel is de vaandelstok waaraan het vaandel is bevestigd. De vaandelstok bestaat uit twee losse delen, een horizontale stok en een verticale stok, die aan elkaar geschoven zijn. De vaandelstok is aan de bovenzijde versiert met een gestileerde lyra (lier) van messing. Een lier is een snaarinstrument uit de Griekse oudheid, lijkend op een kleine harp. De vaandelstok is gemaakt van messing buizen. Wie de vaandelstok gemaakt heeft is niet met zekerheid vast te stellen maar naar alle waarschijnlijkheid is hij gemaakt door het koorlid Hub Ritchi. John Dobbelstein heeft het vaandel jarenlang onder zijn beheer gehad. De dag voordat het koor een concert gaf en het vaandel dus ‘op reis’ moest, nam John de vaandelstok mee naar huis om die met koperpoets op te wrijven. Een schitterend vaandel en een doffe stok was voor hem immers uit den boze.

Inzegening vaandel

Op 5 oktober 1980 gaven Gemengde Zangvereniging Crescendo en kinderkoor Amkiko om 12.30 uur een koffieconcert in gemeenschapshuis Amyerhoof en was goed voor maar liefst 200 bezoekers. Vóór de uitvoering van het concert werd het vaandel in de Amyerhoof onthuld en ingezegend door pastoor Van den Asdonk.

In Dagblad De Limburger van 8 oktober 1980 valt te lezen “De Crescendo-vlag is zondag vóór het concert onthuld, en zal voortaan bij elke uitvoering het koor vergezellen.”

Inzegening van het vaandel door pastoor J. van de Asdonk, 5 oktober 1980.

Laatste dienst

Tijden veranderen want het vaandel is niet meer bij elk concert aanwezig. Een banner, licht in gewicht en gemakkelijk te vervoeren, heeft de rol van het vaandel sinds oktober 2017 overgenomen. Het vaandel werd voor het laatst gepresenteerd in de H. Walburgakerk in Amby op 6 december 2021 tijdens de uitvaartmis van Olga Vankan- van Engelshoven, sopraan bij het koor.

Opbergen vaandel

Een vaandel moet je natuurlijk fatsoenlijk kunnen opbergen. Leo Snackers, de vader van koorlid Jo Snackers, was schrijnwerker (timmerman) en werd eind 1980 bereid gevonden om een houten afsluitbare vitrinekast te maken waarin het vaandel veilig kon worden opgeborgen. In april 1981 was het zover en konden John Dobbelstein, Hub Ritchi en Jo Snackers voor het vaandel een afsluitbare vitrinekast in de Amyerhoof ophangen. Afgezien van de plexiglasplaat die via koorlid Francien Claessen geschonken werd, werd de vitrinekast voor een vriendenprijsje gemaakt. In het verslag van de bestuursvergadering van 30 juni 1981 valt te lezen: “Vitrinekast vlag kosten ƒ 94,-. Ongelofelijk bedrag. Een hartelijk dank aan Dhr. Snackers sr. is hier zeker op zijn plaats”.

Vitrinekast

Chris van den Ende, juni 2026.

Bronnen:

Ringband 1953-1983

Dagblad De Limburger: 8-10-1980

Amyer Praot: september 1980, oktober 1980

Brief 5-10-1980 pastoor Van den Asdonk

Ringband v.h. Jo Snackers I

Verslagen bestuursvergadering: 8-1-1981, 4-5-1981, 30-6-1981

Afbeeldingen:
Vaandel 07-02.jpg, 19810517 Vaandel.jpg, 19801005 Vaandel inzegening.jpg, Vitrinekast vaandel.jpg